08 آذر آرتروز و تشخیص آن
آرتروز (به فرانسوی: Arthrose) یا اُستئوآرتریت (به انگلیسی: Osteoarthritis) بیماری بسیار شایعی است که در تمام مناطق جغرافیایی دیده میشود. به این بیماری، ورم مفاصل و استخوانها و آماس مفصلیاستخوانی هم گفته میشود.آرتروز یک بیماری تخریبی پیشرونده در غضروف مفاصل است ولی علیرغم نامگذاری آن، یک بیماری التهابی نیست (بر خلاف روماتیسم مفصلی) چون التهاب در این بیماری یک عارضه ثانویه است.
در آرتروز تحلیل غضروف مفصلی و درگیری استخوان زیر غضروفی داریم که باعث التهاب بافتهای اطراف میشود. این عارضه ممکن است هر یک از مفاصل را درگیر سازد ولی شایعترین مفاصل درگیر عبارتند از مفاصل دست ،پا، زانو، ران و ستون فقرات. این بیماری بسیار شایع است و در ۲۵٪ ویزیتهای پزشکان عمومی و ۸۰٪ رادیوگرافی افراد بالای ۶۵ سال دیده میشود (البته فقط ۶۰٪ آنان علامت دارند).
آرتروز بیماری مَفصلی است که ابتدا غضروف مفصل را درگیر مینماید. غضروف بافتی لغزنده است که انتهاهای استخوانها را در یک مفصل میپوشاند. استخوانها داشتن حرکتی آسان بر روی یکدیگر را مدیون غضروفهای سالم هستند. وظیفه دیگر غضروفها جذب تکانهها در طی حرکات فیزیکی است. در بیماری آرتروز غضروفها نازک شده و بتدریج در برخی نواحی از بین میرود که باعث میشود استخوانهای زیر غضروفها به همدیگر ساییده شوند. نهایتاً درد، التهاب و کاهش حرکت در مفصل به وجود آید. به مرور زمان مفصل شکل طبیعی خودش را از دست میدهد و زوائدی استخوانی در لبههای آن ایجاد میگردد که خود باعث درد و ناراحتی بیشتر میشود. برعکس سایر التهابهای مفصلی مانند روماتیسم مفصلی، آرتروز تنها مفاصل را درگیر مینماید و به سایر اندامها کاری ندارد. روماتیسم مفصلی افراد جوانتر را مبتلا میکند و ممکن است علاوه بر درگیری مفصل فرد احساس مریضی، خستگی یا تب نماید.
انواع استئوآرتریت
دو نوع اصلی آرتروز وجود دارد که علل به وجود آورنده مختلفی دارند:
آرتروز با علت نامشخص (ایدیوپاتیک): آرتروز ایدیوپاتیک علت قابل تشخیصی ندارد (در حال حاضر شناخته نشده است) ممکن است محدود باشد (محدود به یک یا دو مفصل) یا عمومی باشد (در سه مفصل یا بیشتر).
آرتروز ثانویه: به وسیله شرایط زمینه ای ایجاد می شود مثل آسیب به مفاصل، تجمع کلسیم درون مفصل، سایر شرایط مرتبط با استخوان و مفصل (مثل روماتیسم) یا شرایط پزشکی مثل دیابت.
تشخیص استئوآرتریت

تشخیص آرتروز با شرح حال، معاینه بالینی و در صورت لزوم با عکس رادیولوژی داده می شود.
